Ο επίδεσμος των τραυμάτων του έγινε, για τον 39χρονο σύντροφο της Κυριακής Γρίβα, θύματος γυναικοκτονίας τη Δευτέρα 01.04 έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αγίων Αναργύρων, το όργανο με το οποίο αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή του.
Νωρίτερα ο νεαρός είχε εξεταστεί από αρμόδιους ψυχιάτρους, από τους οποίους και διαπιστώθηκε ότι δεν εμφανίζει κάποια επικίνδυνη διαταραχή και συγκεκριμένα ότι μπορεί να εκτίσει κανονικά την ποινή του σε θάλαμο και όχι νοσηλευόμενος στο Ψυχιατρείο.
Πιο αναλυτικά και σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1, τα ξημερώματα της Κυριακής ο 39χρονος ο οποίος βρισκόταν σε κελί μαζί με τρεις ακόμη κρατουμένους, έφυγε από το κρεβάτι του, πήγε στο μπάνιο του κελιού, έβγαλε τους επιδέσμους που είχαν τοποθετήσει οι γιατροί στο κεφάλι και το λαιμό του, και μετατρέποντας τους σε βρόχο, επιχείρησε να απαγχονιστεί, στηρίζοντάς τους σε μια βίδα της σωλήνωσης της τουαλέτας.
Κατά τη διάρκεια όμως της απόπειρας ο άνδρας υπέστη καρδιακή ανακοπή, έχασε τις αισθήσεις του και έμεινε ακίνητος σε καθιστή θέση δίπλα στο ντους. Στη συνέχεια εντοπίστηκε από σωφρονιστικούς υπαλλήλους και αμέσως εφαρμόστηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας, με αποτέλεσμα να ειδοποιηθούν και να αναλάβουν οι γιατροί της φυλακής. Οι γιατροί διαπίστωσαν έλλειψη σφυγμού, του παρέσχαν τις πρώτες βοήθειες με ΚΑΡδιοΠνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και ανέκτησαν το σφυγμό του ενώ στη συνέχεια διακόμιστηκε στο «Αττικόν» Νοσοκομείο Χαϊδαρίου, στη Μονάδα όπου νοσηλεύεται διασωληνωμένος.
Η γνωμάτευση των ψυχιάτρων
Όπως είναι γνωστό ο άνδρας υποβλήθηκε σε ιατρική εξέταση – συνεδρία, από δύο ψυχιάτρους πραγματογνώμονες, κατόπιν σχετικής εντολής της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ήταν αναγκαία η λήψη απόφασης τοποθέτησής του στο Ψυχιατρείο Φυλακών Κορυδαλλού αντί θαλάμου κράτησης. Τα αποτελέσματα – γνωματεύσεις των εξετάσεων σύμφωνα με πληροφορίες ήταν αρνητικά ως προς το ερώτημα αυτό.
Συγκεκριμένα η μία γνωμάτευση αναφέρει ότι ήταν συνεργάσιμος, διατηρούσε βλεμματική επαφή, απαντούσε με σαφήνεια στις ερωτήσεις, ήταν σχετικά προσανατολισμένος χωροχρονικά, χωρίς διαταραχές αντίληψης ούτε ψευδαισθήσεις, ούτε μνημονικές γνωστικές διαταραχές, παρουσίαζε επιλεκτική αμνησία, «δονούμενο» συναίσθημα και ευχές θανάτου, χωρίς όμως ενεργό αυτοκτονικό ιδεασμό.
Η δεύτερη ορίζει ότι ο άνδρας εμφανίζει σταθερή κλινική εικόνα με παρορμητικές και χειριστικές συμπεριφορές.