Δώδεκα χρόνια ταλαιπωρίας

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

H καλή Αιγιώτισσα συνάδελφος Πέπη Σπηλιωτοπούλου, εμφανώς ανακουφισμένη από το αίσιο τέλος της δικαστικής της περιπέτειας με την ΑΕΠΙ, έγραψε στο fb:

Ακολουθεί σεντονάκι, καλή υπομονή σε όσους το διαβάσετε.

**********************************

Ευχαριστώ όλες και όλους που επικοινωνήσατε μαζί μου μετά από τη χθεσινή μου ανάρτηση για τα δώδεκα χρόνια ταλαιπωρίας. Πρόκειται για μια πολύχρονη δικαστική περιπέτεια που είχα ως ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια του ΡΑΔΙΟ ΑΙΓΙΟ με την γνωστή και μη εξαιρετέα ΑΕΠΙ, αυτή την τεράστια ΚΟΜΠΙΝΑ που μέχρι να σκάσει σαν μπαλόνι, είχε προλάβει να στείλει στα όριά τους εκατοντάδες μαγαζάτορες και ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών, σέρνοντάς μας στα δικαστήρια με τις εκβιαστικές τους μεθόδους, τις αυθαίρετες και αόριστες οικονομικές τους απαιτήσεις και βεβαίως έχοντας την ανοχή -δεν πρέπει να το ξεχνάμε- των αρχών, δικαστικών και όχι μόνο, που δεν αναγνώριζαν κανένα δίκιο στη δύστυχη άλλη πλευρά, που είχε την ατυχία να «μπλέξει» με αυτό το έκτρωμα, το δήθεν όργανο για την υπεράσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών τραγουδιών που απεδείχθη περίτρανα ότι ήταν υπόθεση «ολίγων», οι οποίοι με θράσος τσέπωναν εκατομμύρια, μοίραζαν και χαρτζιλίκια όπου γούσταραν και πέταγαν ψίχουλα στους περισσότερους δημιουργούς.

Η δική μου ιστορία ξεκίνησε το 2009, όταν η ΑΕΠΙ στράφηκε δικαστικά εναντίον μου γιατί το ραδιόφωνό μου, το ΡΑΔΙΟ ΑΙΓΙΟ, εκτελούσε μουσική χωρίς άδεια, ενώ η ίδια η εταιρεία δεν μου είχε κόψει τιμολόγια από το 2006, όπως όφειλε βάσει της σύμβασης που είχαμε υπογράψει από τα μέσα του 1990 και που προέβλεπε να τους αποδίδονται 2,2% επί των ακαθαρίστων εσόδων μου. Άφησε τρία χρόνια να περάσουν, παρά τις αρκετές επαφές που είχαμε κάνει οι προκάτοχοί μου κι εγώ και ζητούσαμε τιμολόγιο για να πληρώσουμε και μετά μου βάρεσε μια μήνυση και μια αγωγή αποζημίωσης.

Ξεκινάω κι εγώ και πάω στα εντυπωσιακά γραφεία της ΑΕΠΙ στο Μαρούσι, βρίσκω έναν κύριο στο Νομικό τους τμήμα και τους προτείνω να τους δώσω το περίπου 70% της οφειλής που ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ έγραφαν μέσα στη μήνυσή τους ότι τους χρωστάω (διότι δεν καθοριζόταν από έκδοση παραστατικού αυτό το ποσό, άρα ήταν αυθαίρετη δική τους εκτίμηση) και τα υπόλοιπα να τα πληρωθούν τμηματικά μέσα στο πολύ έξι μήνες. Η απάντηση που πήρα ήταν επί λέξει: «Χαζοί είμαστε; Θα σε πάμε δικαστικά, θα σε δικάσουμε στο ποινικό και μετά θα φας και μια αγωγή για να στα πάρουμε διπλά και τριπλά». Αφελής εγώ, νόμιζα ότι τα δικαστήρια θα έβλεπαν τον εκβιασμό και θα εφάρμοζαν λογιστική για αρχαρίους, δηλαδή «κόψτε τιμολόγιο για να πληρωθείτε», όπως κάνουμε όλες οι εταιρείες στις καθημερινές μας συναλλαγές. ΑΜ ΔΕ!

Λίγες μέρες μετά με παίρνει τηλέφωνο ένας τυπάκος από την Πάτρα, αντιπρόσωπος λέει της ΑΕΠΙ, που μου ζήτησε να βρεθούμε. Ξεκινάω και πάω Πάτρα, τον βρίσκω, συζητάμε υποτίθεται πολιτισμένα και του επαναλαμβάνω την πρότασή μου. Εκεί η φάτσα του τύπου, από ευγενικούλα γίνεται γλιτσούλα: «Δεν θα βρεις άκρη κοπελιά, αφού σε έχουμε πάει δικαστικά πλέον σε περιμένει μεγάλη ταλαιπωρία, δεν είμαστε όποιος να’ναι εμείς, είμαστε η ΑΕΠΙ και θα σε ΜΠΙΙΙΙΙΠ». Κρατήθηκα πολύ να μην βρεθώ στο αυτόφωρο και μας γράψουν οι εφημερίδες, έφυγα κλαίγοντας και εκεί άρχισε το μεγάλο δράμα.

Δικαστήρια, αναβολές, εκβιασμοί, απειλές, παράβολα, αμοιβές, εφέσεις, ΛΕΦΤΑ ΠΕΤΑΜΕΝΑ, ΣΤΟΜΑΧΙ ΣΠΑΣΜΕΝΟ και δυστυχώς δικαστές που (πλην ενός εισαγγελέα, καλή του ώρα), δεν αναγνώριζαν την υποχρέωση της ΑΕΠΙ στο να εκδώσει παραστατικά για όσα λεφτά ζητούσε αλλά δίκαζαν εμένα με φυλάκιση και πρόστιμο επειδή δεν πλήρωνα ΤΙ; ΜΙΑ ΑΟΡΑΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΟΦΕΙΛΗ! Άρχισα να κάνω κι εγώ κάποιες καταβολές στον λογαριασμό τους, τους έστειλα εξώδικα, τους έστειλα επιστολές ζητώντας έκδοση τιμολογίου και βέβαια ΜΕ ΑΓΝΟΗΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ. Συνολικά τσέπωσαν μάλιστα 650 € χωρίς αυτά να φαίνονται πουθενά, χωρίς να μου κόψουν ποτέ παραστατικό! Και τα δικαστήρια εκεί, να με καταδικάζουν κανονικότατα, ακόμα και τέσσερις μέρες μετά από το παρά λίγο μοιραίο τροχαίο ατύχημα που είχα το 2015 και που περπατούσα με δυσκολία, φορώντας κολάρο και έχοντας κατάμαυρα μούτρα, η τότε έδρα του Πρωτοδικείου Αιγίου δεν δέχτηκε να μου δώσει ολιγοήμερη αναβολή (παρά τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και αντιδίκου) και παρ’όλο το χαρτί που προσκόμισε η δικηγόρος μου από το Νοσοκομείο, με το σκεπτικό ότι «εντάξει, δεν χρειάζεται να είναι εδώ η κατηγορούμενη για να δικάσουμε, είναι εδώ η πληρεξούσια δικηγόρος».

Δεν θα κουράσω με το τι χαμός έγινε με τους απατεώνες της ΑΕΠΙ το 2018, η οποία μετά από χρόνια τέτοιων τακτικών επιτέλους έσπασε ως απόστημα, βρώμισε ο τόπος από την αποφορά του, διατάχθηκαν κακουργηματικές διώξεις και κατάλαβαν πλέον και όσοι δεν είχαν καταλάβει (ή έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν) πόσο άδικα ταλαιπωρηθήκαμε όσοι μπλέξαμε με δαύτους και με τους εκβιασμούς τους.

Ήρθαμε λοιπόν στο 2022, όπου το Τριμελές Εφετείο Πατρών αποφάσισε την πανηγυρική μου αθώωση για το αδίκημα της παράβασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, σε μια λαμπρή πραγματικά στιγμή όπου εισαγγελέας και έδρα συμφώνησαν ότι η κατηγορουμένη, δηλαδή εγώ, δεν είχα δόλο ούτε ευθυνόμουν για την δημόσια εκτέλεση μουσικής χωρίς άδεια της ΑΕΠΙ, αναγνώρισε προφανώς την καθολική ευθύνη της αντίδικης πλευράς και έτσι, δώδεκα χρόνια μετά από τη θρασύτατη δήλωσή τους «θα στα πάρουμε διπλά και τριπλά γιατί είμαστε η ΑΕΠΙ και είναι όλοι με το μέρος μας», εγώ πλέον απεδείχθη ότι ήμουν αθώα (πρωτοδίκως στο Αίγιο είχα φάει ένα χρόνο φυλακή και 6.000 € πρόστιμο) και ανάσανα πραγματικά, βγάζοντας από το στήθος μου μια βαριά πέτρα που με πλάκωνε.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την οικογένειά μου, τους νομικούς μου συμβούλους κ.κ. Μαρία Ιατροπούλου, Παναγιώτη Σπυρόπουλο και Σωτήρη Σταυρόπουλο για τους αγώνες που δώσαμε στις δικαστικές αίθουσες όλα αυτά τα χρόνια αλλά και όλους τους φίλους που με στήριξαν ηθικά και που με άκουγαν όλα αυτά τα χρόνια να στενοχωριέμαι, να κλαίω, να στερούμαι χρήματα για να πληρώνω τα δικαστικά έξοδα ΑΔΙΚΑ. Όπως είπα και χθες, το άδικο δεν ευλογείται, το λέει το Ευαγγέλιο. Όταν έχουμε πίστη στον Θεό και στο δίκιο μας, κάποια στιγμή έρχεται και μας βρίσκει και μας αποκαθιστά.

Για μια φορά ακόμα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.