Η διπλή τραγωδία για τον πατρινό δημοσιογράφο Τάσο Αγγελόπουλο – Το συγκινητικό του μήνυμα

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Ο πατρινός δημοσιογράφος Τάσος Αγγελόπουλος με μια συγκινητική ανάρτηση περιγράφει τον πόνο που ζει το τελευταίο εξάμηνο , που έχασε από κοντά του την σύζυγο και τον πατέρα του.

Συγκεκριμένα αναφέρει:
Το βράδυ της Τετάρτης η μοίρα, μου έπαιξε για δεύτερη φορά το δικό της παιχνίδι, καθώς μετά τη γυναίκα μου Χριστίνα που έφυγε από τη ζωή πριν από έξι μήνες, ήρθε να προστεθεί και η απώλεια του πατέρα μου.
Όλο αυτό το διάστημα που μπαινόβγαινε στα δυο νοσοκομεία της Πάτρας, ήμουν δίπλα του, όπως στο πλευρό του βρίσκονταν και η μητέρα μου Μαρία, που δεν τον άφησε ούτε στιγμή από τα μάτια της.
Έφυγε χωρίς να πει το παραμικρό, έφυγε για την αιωνιότητα ΆΡΧΟΝΤΑΣ, όπως ήταν σε όλη του τη ζωή, εργάστηκε σκληρά ο πατέρας.
Τον θυμάμαι ως εισπράκτορα στα Αστικά Λεωφορεία της Πάτρας, στη συνέχεια σερβιτόρος (παλαιότερα δούλεψε στην Παριζιάνα), στις Αναμνήσεις, στην Ηλιακτίδα, στου Διάκου και τελευταία στον Ροδαμό στην περιοχή ΒΕΤΑ. Ήταν με ένα δίσκο στο χέρι εξυπηρετώντας τους πελάτες στα καταστήματα εστίασης στα λεγόμενα μπουζουκομάγαζα.
Ποτέ δεν κουράστηκε, έπειτα ήρθε το παλαιό ΚΑΤΕ – ΚΑΤΕΕ, μετέπειτα ΤΕΙ όπου εκεί εργάστηκε ως φύλακας. Φοιτητές και φοιτήτριες της εποχής, είχαν να θυμούνται.
Ανάμεσά τους και ο καλός συνάδελφος από τη Ζάκυνθο ο Τάσος ο Θεοδόσης, με ρωτούσε τι κάνει ο πατέρα σου, ο «Κυρ Ανδρέας», το ίδιο ο παλαιός διαιτητής ποδοσφαίρου ο Καπελάκης. Μου έλεγαν ιστορίες που έζησαν ως φοιτητές και πραγματικά χαιρόμουν, που μιλούσαν για τον μπαμπά. Είχε καλοσύνη κι δόξα το Θεό την απέκτησα.
Τα χρόνια πέρασαν, όπου ως οικογένεια περάσαμε υπέροχα, αλλά θα σταθώ περισσότερο στις τελευταίες ημέρες. Του κρατούσα το χέρι στο θάλαμο του ΠΓΝΠ όπου νοσηλεύονταν λόγω της ασθένειάς του και νόμιζα ότι κρατούσα όλη τη γη.
Ως ταινία πέρασε από μπροστά μου όλη η παιδική ζωή μου μαζί του, τις βόλτες που κάναμε όταν είχε τον χρόνο, τα βράδια που πήγαινα τη δεκαετία του ΄90 στα μπουζουκομάγαζα που εργαζόταν για να πιώ ουίσκι και το πλήρωνε.
Το χαρτζιλίκι που του έλεγα ότι δεν πήρα από τη μαμά για να μου δώσει -κι ας ήξερε ότι είχα πάρει- Τις αταξίες που έκανα κι του έλεγα ότι δεν το έκανα εγώ, αλλά ο Γιάννης για μην τιμωρήσει μόνο εμένα… Πατέρα, θα μου λείψεις πολύ.
Και οι 29 λέξεις από τους στίχους του τραγουδιού «Πατέρας» του Αντύπα, τα λένε όλα: «Σε ήθελα να ζεις έστω και ερείπιο, σε μια γωνιά να βλέπω την σκιά σου να νιώθω πως υπάρχει η καλοσύνη σου παιδί να με κρατάς στην αγκαλιά σου…».

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί σήμερα Σάββατο στις 11 το πρωί από τον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Πατρών και η ταφή του θα γίνει στο Β΄ Δημοτικό Κοιμητήριο Λεύκας.

Ο Ανδρέας Αγγελόπουλος

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.