Μην αναρωτιέστε αν υπάρχει κόλαση

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Η Αλεξάνδρα Δημοπούλου (ΙΤΥΕ πανεπιστήμιο Πατρών, σύμβουλος του Δημάρχου Πατρών στο θέμα των αδέσποτων ζώων) έκανε μια ιδιαίτερη ανάρτηση στο fb, γράφοντας: Μην αναρωτιέστε αν υπάρχει κόλαση αφού εμείς οι ίδιοι την έχουμε φτιάξει για άλλους και είναι επίγεια.

Petros Katsakos

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΦΩΝΗ Νο13

«Τα σκυλιά που πληρώνουν την καλοσύνη τους»

Έχουν περάσει δέκα χρόνια από την απελευθέρωση 2.500 σκύλων beagle από φάρμα προμήθειας πειραματόζωων στην Ιταλία μετά από μια ιστορική δικαστική απόφαση που έκανε τότε δεκτή την προσφυγή εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών για την κακομεταχείριση των συγκεκριμένων ζώων που θεωρούνται τα “αγαπημένα” σκυλιά των εργαστηρίων.

Είναι γεγονός πως τα beagle λόγω της πραότητας, της υπάκουης ιδιοσυγκρασίας τους αλλά και του μεγέθους τους είναι η φυλή που χρησιμοποιείται πιο συχνά στην επιστημονική έρευνα.

Τα πρώτα πειράματα επάνω σε beagle καταγράφηκαν το 1951 στο πανεπιστήμιο της Γιούτα των ΗΠΑ όπου και ξεκίνησε η συστηματική κακοποίηση τους στο λεγόμενο “The Beagle Project” από την Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, όπου εκατοντάδες σκυλιά αφού τους έγινε ένεση με πλουτώνιο, στην συνέχεια αφέθηκαν να υποστούν τις οδυνηρές συνέπειες της δηλητηρίασης από ακτινοβολία χωρίς καμία αναισθησία.

Οι όγκοι των οστών, οι μεγάλες σκελετικές παραμορφώσεις, η απώλεια δοντιών και τα «αυθόρμητα» κατάγματα ήταν μερικές από τις πιο συχνές επιβλαβείς επιπτώσεις που παρατηρήθηκαν στα πειραματόζωα . Επειδή οι πειραματιστές ενδιαφέρθηκαν πολύ να μάθουν πώς η έκθεση σε ραδιενεργές ουσίες επηρέαζε τη διάρκεια ζωής, τα σκυλιά δεν είχαν καν το έλεος της ευθανασίας. Η παράδοση αυτή συνεχίστηκε στις ΗΠΑ όπου πριν μερικά χρόνια υπήρχαν τουλάχιστον 56 εμπορικές εγκαταστάσεις εκτροφής beagles και από τις οποίες αγόραζε τα θύματά της η λεγόμενη ερευνητική βιομηχανία.

Οι αυξημένες δυνατότητες προμήθειας σήμαιναν ότι δεκάδες χιλιάδες σκυλιά μπορούσαν να παράγονται και να σκοτώνονται κάθε χρόνο με τεράστιο κέρδος, μακριά πάντα από τη δημόσια θέα.

Όσον αφορά την Ευρώπη η χώρα στην οποία κυριαρχεί η εκτροφή, το εμπόριο και ο πειραματισμός επάνω στην συγκεκριμένη ράτσα σκύλων είναι η πατρίδα των beagle, η Μεγάλη Βρετανία, καθώς η νομοθεσία της χώρας επιβάλει τα νέα φάρμακα να δοκιμάζονται σε τουλάχιστον δύο διαφορετικά είδη θηλαστικών και ένα από αυτά τα ζώα πρέπει να είναι μεγάλο, μη τρωκτικό και τα beagles λόγω του μεγέθους τους το πληρώνουν αυτό πολύ ακριβά.

Στις αρχές Ιουνίου 25 ακτιβιστές, μέλη της βρετανικής οργάνωσης Animal Save Movement εισέβαλαν στις εγκαταστάσεις της αμερικανικών συμφερόντων MBR Acres για να απελευθερώσουν όσα περισσότερα σκυλιά μπορούσαν με σκοπό να μην φτάσουν ποτέ στα επιστημονικά εργαστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου και να μην έχουν την τύχη των 2000 σκύλων που η συγκεκριμένη εταιρεία στέλνει κάθε χρόνο ως πειραματόζωα.

Σκυλιά που πωλούνται σε ηλικία τεσσάρων μηνών σε διάφορα εργαστήρια και όπου βρίσκουν έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Η συγκεκριμένη ακτιβιστική ενέργεια είχε σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση πέντε σκύλων και την σύλληψη των έντεκα μελών της οργάνωσης που χρόνια τώρα παλεύει να βάλει λουκέτο στην εταιρεία εκτροφής πειραματόζωων. Η διαμάχη μεταξύ των δύο πλευρών κρατάει χρόνια στην Αγγλία τόσο σε επίπεδο δικαιοσύνης όσο και επί του πεδίου με συνεχείς συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και διαδηλώσεις έξω από το εκτροφείο που υπερασπίζεται τις δραστηριότητές του λέγοντας πως στις εγκαταστάσεις της εταιρείας δεν πραγματοποιούνται πειράματα και τα κουτάβια δεν κακοποιούνται.

Κανείς, όμως, δεν συζητά για το μέλλον τους όταν αυτά φτάσουν στα εργαστήρια των αγοραστών τους όπου αφού υποστούν τα πάνδεινα, η σύντομη και μαρτυρική ζωή τους τελειώνει με την θανάτωση όταν πλέον παύουν να αντέχουν παραπάνω πειράματα και θεωρούνται άχρηστα όπως και τα περίπου 100 εκατομμύρια διαφόρων ειδών ζώα που ετησίως χάνουν βασανιστικά τη ζωή τους σε κάποιο εργαστήριο. Στις αρχές του 2022 είχε προκληθεί ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας ενάντια στην θανάτωση 38 beagle από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης όταν τα άτυχα σκυλιά είχαν παρότι ολοκληρώσει τον κύκλο των φαρμακευτικών πειραμάτων στα οποία υποβλήθηκαν δεν τους δόθηκε το δικαίωμα στην υιοθεσία από εκατομμύρια φιλόζωους που με τις υπογραφές τους ζητούσαν μια δεύτερη ευκαιρία για τα κακοποιημένα αυτά θύματα της ανθρώπινης επιστήμης. Αυτή είναι μια ιστορία που οι πρωταγωνιστές της δεν μπορούν να μας την πουν γιατί δεν έχουν φωνή να την πουν. Ας γίνουμε η φωνή τους.

Βασανιστήρια χωρίς νόημα

Οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων υποστηρίζουν πως τα έμβια πλάσματα που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως σε πειράματα είναι κοντά στα 100 εκατομμύρια εάν λάβουμε υπόψιν μας όλους τους κλάδους έρευνας παρότι μελέτες δείχνουν ότι το 92% των φαρμάκων που δοκιμάζονται σε ζώα απορρίπτονται κατά την κλινική έρευνα σε ανθρώπους, σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, η χρήση ζώων σε πειράματα έχει αποδειχθεί απολύτως αναποτελεσματική. Αυτές οι μελέτες γίνονται, για να αναπτυχθούν καινούργια χημικά για την ιατρική, και στην εκπαίδευση, στην γεωργία, στα καλλυντικά και στην βιομηχανία της ένδυσης, μεταξύ άλλων. Αυτό δεν οδηγεί μόνο σε απερίγραπτο βασανισμό των ζώων, αλλά επίσης, συνεπάγεται πολύς χρόνος και κόστος, παρόλο που έχει αποδειχτεί ότι τα πειράματα στα ζώα δεν είναι επαρκή. Όλο και περισσότερες εναλλακτικές που δεν περιλαμβάνουν πειράματα στα ζώα, γίνονται διαθέσιμες, οι οποίες είναι πιο κατάλληλες για έρευνα, εκπαίδευσηκαι για δοκιμές της ασφάλειας ουσιών.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.