Πώς να προχωρήσεις άραγε χωρίς τόλμη και έμπνευσης;

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Η Αλεξάνδρα Δημοπούλου (ΙΤΥΕ – πανεπιστήμιο Πατρών), έκ;ανε μια ιδιαίτερη ανάρτηση:

Κάποτε υπήρχε η «ευσυνειδησία». Ήταν τιμή για όποιον την είχε και ήταν συνδεδεμένη αρκετά με την εγρήγορση του μυαλού και του σώματος, με μια στιβαρή πορεία, με την υπευθυνότητα, με την εργατικότητα, και τελικά με την εμπιστοσύνη και την πρόοδο.
Δύσκολο να τη βρεις πια. Όχι μόνο. Έχει τόσο διαστροφικά αντικατασταθεί από την «ευθυνοφοβία» (λόγω ευσυνειδησίας δήθεν) λέξη και έννοια συνυφασμένη με την στασιμότητα, την καθυστέρηση, την καλυμμένη τεμπελιά, την έκπτωση και την προσωρινή βόλεψη.
Έννοια που χαρακτηρίζει τους φοβούμενους να γίνουν παραβάτες ρουτίνας επί της ουσίας, κι όχι τους φοβούμενους να αποκλίνουν από το ορθό.
Και το ότι αυτό το συναντάς κατά πρόσωπο, και πλήρως αιτιολογημένο, υπερτιμημένο και προστατευόμενο κυρίως στο δημόσιο βίο και τις υπηρεσίες (με ελάχιστες εξαιρέσεις), δείχνει νομίζω την προβληματική παιδεία, την εκπαίδευση και τη δομή των σημερινών κοινωνιών.
Πώς να προχωρήσεις άραγε χωρίς τόλμη και έμπνευση;
Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.