Ηλεία: Τραγικές συνθήκες διαβίωσης για 55χρονο ΑμεΑ στο Επιτάλιο

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Είναι φορές που η πραγματικότητα ξεπερνά ακόμη και τις χειρότερες σκέψεις, τα πιο σκοτεινά όνειρα, τους μεγαλύτερους φόβους ενός ανθρώπου.

Όταν η χαρά και η αξιοπρέπεια παραχωρούν τη θέση τους στην ανέχεια, στη δυστυχία, στον μαρασμό, όταν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής φτάνουν σε επίπεδα που δεν θα μπορούσε κανένας να περιμένει.

Μέσα στο μέσα μαύρο της ζωής, ξεχασμένος από θεό κι ανθρώπους, ο Παναγιώτης Μακρής από το Επιτάλιο, πασχίζει να βρει την ελπίδα.

Ο 55χρονος ο οποίος έχει υποστεί ακρωτηριασμό στο ένα του πόδι και πια έχει 87% αναπηρία, κάποτε είχε τα χρήματά του, τη ζωή του σε μια σειρά, και σήμερα βρίσκεται μόνος πασχίζοντας να επιβιώσει κάτω από άθλιες συνθήκες.

Μοναδικός προστάτης για τον ίδιον, μερικά τούβλα που κυκλώνουν την τραγική καθημερινότητά του και οι λιωμένες κουβέρτες που σκεπάζουν το ταλαιπωρημένο του σώμα. Κι όμως όλα αυτά  στην ψυχή του άτυχου Παναγιώτη φαίνεται να ωχριούν μπροστά στην απέραντη, στην αβάσταχτη μοναξιά που κανένα υλικό αγαθό δεν μπορεί να την γιατρέψει.

Ο Παναγιώτης Μακρής, 55 ετών σήμερα, πριν από εννέα χρόνια μαζί με τη μητέρα του επέστρεψαν στο Επιτάλιο από την Αθήνα για να ζήσουν μετά το χαμό του πατέρα του. Η μοίρα όμως για ακόμα μία φορά του έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπό αφού έφυγε από τη ζωή και η μητέρα του, το στήριγμά του ως τότε. Από τη εκείνη τη στιγμή και έπειτα, όλα γκρεμίστηκαν.

Η ζωή του πέρασε από πολλές φουρτούνες. Ο Παναγιώτης, έχει καταφέρει να βγει από τα σκοτεινά μονοπάτια της χρήσης ναρκωτικών, αλλά όπως φαίνεται, το… σκοτάδι της ζωής, δεν μπορεί να το νικήσει.

Ο ίδιος -ανήμπορος λόγω της αναπηρίας του να συντηρηθεί μόνος του- προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τα λιγοστά χρήματα που λαμβάνει από το προνοιακό επίδομα.

Μοναδική του βοήθεια, ο πρόεδρος του Επιταλίου, Γιάννης Μπαλάσκας που φροντίζει για τη σίτιση του, η εκκλησία του χωριού και το «Βοήθεια στο Σπίτι» που τον επισκέπτεται για να τον φροντίσει.

Ο Παναγιώτης που μας άνοιξε το σπίτι του με μία ντροπή που δεν αρμόζει στον ίδιο, μα στην πολιτεία και την κοινωνία που εθελοτυφλούν σε τέτοιες περιπτώσεις, ζητά να μπορέσει να φιλοξενηθεί σε ένα ίδρυμα για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με αξιοπρέπεια, όπως άλλωστε αρμόζει σε κάθε άνθρωπο.

Είναι κρίμα εν έτει 2022, άνθρωποι να υπόκεινται σε τέτοια ταλαιπωρία και να αφήνονται να χαθούν σαν φθινοπωρινό φύλλο στον άνεμο χωρίς ένα χέρι να τους κρατά και να τους δίνει κουράγιο.

πηγή: patrisnews.gr

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.