Ιστορική στιγμή η απόφαση για προφυλάκιση του δολοφόνου γάτας στην Πάτρα

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

της Αλεξάνδρας Δημοπούλου

Ιστορική στιγμή για τη χώρα μας η Απόφαση Εισαγγελέως και Ανακριτή για προφυλάκιση του βασανιστή δολοφόνου γάτας στην Πάτρα.

Επιτέλους ένα βήμα πιο κοντά στη δικαιοσύνη για τα πλάσματα ενός κατώτερου Θεού.

Για τα πλάσματα που όσα χρόνια θυμάμαι στη χώρα μας δεινοπαθούσαν στα χέρια ανθρώπων, απαγχονίζονταν, δηλητηριάζονταν, ακρωτηριάζονταν, ζούσαν απομονωμένα μέσα στην πείνα και στην δίψα δέσμια, θανατώνονταν με κάθε τρόπο και βασανίζονταν, μα κανένας νόμος δεν τα προστάτευε επαρκώς.

Κάποιες ποινές «χάδι» που και που σαν να πρόκειται για την καταστροφή μιας καρέκλας, ενός αντικειμένου, ή στην καλύτερη  καταστροφή περιουσιακού στοιχείου.

Μια ντροπή καθημερινά η Ελλάδα διεθνώς με τις καταγραφές ειδεχθών εγκλημάτων στο κόκκινο.

Πιέσεις διαρκώς για το αυτονόητο εκ μέρους ευαισθητοποιημένων πολιτών και κυρίως οργανώσεων για την προστασία τους κι ένας ατελείωτος αγώνας που τελικά έφερε αποτελέσματα.

Και μιλάμε γι αυτά τα πλάσματα που μας συντροφεύουν εδώ δίπλα μας, μοιράζονται τα σπίτια μας ή τους δρόμους προσπαθώντας να επιβιώσουν ως άκακοι αλήτες, ως αδέσποτα.

Τα ζώα συντροφιάς.

Ο Ν. 4745/20 ήρθε για τους σκλάβους λοιπόν. Ήρθε να φέρει μια μεγάλη αλλαγή στη χώρα μας.  Κι η αλλαγή αυτή έρχεται με την εφαρμογή του.

Αισθάνομαι ικανοποιημένη που η εφαρμογή αυτή ξεκίνησε από την πόλη μου. Και θα αισθανόμουν περήφανη αν στην πόλη μου δεν χρειαζόταν ποτέ να εφαρμοστεί. Όμως θα πάρει χρόνο για κάτι τέτοιο , και αυτό ισχύει για ολόκληρη την Ελλάδα.

Στην περίπτωση τη συγκεκριμένη του σφαγιασμού του μικρού γατούλη, λειτούργησαν όλα και όλοι όπως έπρεπε κι έτσι είμαστε στη θέση να μιλάμε για το «ένα  βήμα μπροστά», για το διαφορετικό αύριο.

Πολίτες υπεύθυνοι που δεν έμειναν αμέτοχοι μπροστά σε ένα έγκλημα.

Αστυνομία στο ύψος των περιστάσεων –συγκεκριμένα το Β’ Αστυνομικό τμήμα Πατρών– ξεπέρασε κάθε προσδοκία, ενεργώντας με γνώση, υπευθυνότητα, δυναμικότητα αλλά και ευαισθησία. Οι Αξιωματικοί υπηρεσίας που χειρίστηκαν το περιστατικό κ. Τόκας  τη βραδιά του εγκλήματος και της σύλληψης, και κ. Κουτσουπιάς την επόμενη μέρα με τη δρομολόγηση νεκροψίας του ζώου και προσκόμιση της δικογραφίας στην εισαγγελία, ο Διοικητής του τμήματος κ. Ιωάννης Αθανασόπουλος, αλλά και  άλλοι Αστυνομικοί του Β’ ΑΤ Πατρών, αξίζουν κατ’ ελάχιστον συγχαρητήρια. Θα μου μείνουν για πάντα στη μνήμη τα λόγια τους από τη συζήτηση της νύχτας της σύλληψης.

Η κτηνίατρος κα Ελένη Μπουρδάκου, που προσέφερε δωρεάν την νεκροψία του ζώου και ανταποκρίθηκε σε χρόνο ασύλληπτο.

Η δικηγόρος κα Έλενα Αρβανίτη, που εδώ και χρόνια παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες της σε περιπτώσεις κακοποίησης ζώων στην πόλη μας αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, στάθηκε άγρυπνος φρουρός σε κάθε βήμα και αυτή τη φορά. Τείνει πια να ονομαστεί η «καλή πρέσβειρα» άνευ όρων γι αυτά τα ταλαιπωρημένα εκ γεννήσεως πλάσματα.

Η μεγάλη δύναμη, η Πανελλαδική Φιλοζωική Περιβαλλοντική Ομοσπονδία [Π.Φ.Π.Ο] , η οποία υπέβαλε αμέσως αίτημα παράστασης πολιτικής αγωγής για την υπεράσπιση του ζώου  μέσω της δικηγόρου της κας Αρβανίτη, και στήριξε όσο τίποτα την κατηγορία.

Τα τοπικά Φιλοζωικά Σωματεία: Patras for all animals, Φιλόζωοι εθελοντές Πάτρας, Achaic Society for the care of Animals, Σύλλογος Προστασίας αδέσποτων ζώων Αιγειαλείας» Τα Φιλαράκια» με Δυνατό Αίτημα – έκκληση προς τους δικαστές για την ικανοποίηση του κοινού περί δικαίου αισθήματος προς τους δικαστές.

Οι ακέραιοι λειτουργοί, Εισαγγελέας και Ανακριτής, που χειρίστηκαν με το δέοντα σεβασμό και προσοχή το δύσκολο από κάθε άποψη περιστατικό και εξέδωσαν τη γενναία Απόφαση προφυλάκισης.

Ολόκληρη η Φιλοζωική κοινότητα που στάθηκε δίπλα με κομμένη ανάσα.

Ναι, λειτούργησαν όλα άψογα, μας γέμισαν ελπίδα,  και έδειξαν πως η Ελληνική κοινωνία μπορεί να είναι μια υποδειγματική, υγιής κοινωνία, που χρησιμοποιεί την καταστολή μόνο όταν η ανάγκη είναι αδήριτη.

Συνεχίζουμε τις προσπάθειες βλέποντας τώρα πια μια «ηλιαχτίδα» στο μεσαίωνα που χρόνια αντιμετωπίζαμε αναγκαστικά και πολλές φορές μας έκανε να διερωτόμαστε τι φταίει και δε συναντάμε την ανθρωπιά μας.

Είναι όμως και η χρονική στιγμή που οφείλουμε να προβληματιστούμε και να επεκτείνουμε το σεβασμό μας και τους νόμους μας και για τους άλλους βιολογικούς μας εταίρους.

Γιατί μη ανθρώπινα ζώα δεν είναι μόνο τα ζώα συντροφιάς.

Είναι η φώκια ο Κωστής, είναι τα δελφίνια που ζουν αιχμάλωτα στα δελφινάρια για να κάνουν κόλπα και να φέρνουν χρήμα, είναι τα άγρια ζώα που ζουν καταθλιπτικά στους ζωολογικούς κήπους για να φέρνουν πελάτες, είναι τα γαϊδουράκια που αλύπητα χρησιμοποιούνται παραφορτωμένα υπομένοντας και υποφέροντας μέσα στους καύσωνες, είναι τα άλογα που σέρνουν τις άμαξες μέχρι να πέσουν στην άσφαλτο νεκρά, είναι τα γουνοφόρα που σκοτώνονται βασανιστικά κατ’ εκατομμύρια αφού έχουν περάσει μια σύντομη δύστυχη ζωή μέσα στα μικροσκοπικά κλουβιά μόνο και μόνο για να φορέσουν κάποιοι γούνα, είναι τα αμέτρητα ζώα που χρησιμοποιούνται αλύπητα για πειράματα –ρουτίνας τις περισσότερες φορές- μέχρι να καταλήξουν κάτω από άγνωστες συνθήκες, είναι τα ζώα που θανατώνονται κατά εκατομμύρια για να γίνουν τροφή ή καναπέδες ή ζώνες και τσάντες, ενώ αντιστέκονται γιατί θέλουν να ζήσουν, είναι οι μαννάδες που τους παίρνουμε τα μωρά για να τους κλέψουμε στη συνέχεια το γάλα ενώ έχουμε εναλλακτικές, είναι οι μάρτυρες που μεταφέρονται στη σφαγή στοιβαγμένοι μέσα στις νταλίκες τρόμου βιώνοντας μια φρίκη μέχρι να ελευθερωθούν με το θάνατο, είναι όλοι εκείνοι που ενώ έχουν εγγενή αξία υποδυόμαστε πως δεν τη βλέπουμε και προτιμάμε να υψώνουμε το τοίχος που αφανίζει την ανθρωπιά μας.

Συνεχίζουμε λοιπόν.

 

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.