Μια διδακτική ιστορία

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Ο καλός Πατρινός δικηγόρος Γιάννης Κούτσης έγραψε στο fb μια άκρως διδακτική ιστορία, που αξίζει να τη διαβάσετε:

Ο δικαστής προσπαθούσε από την έδρα να καταλάβει τις διαφορές του ζευγαριού. Κύριε πρόεδρε φώναζε η σύζυγος, δεν δίνει διατροφή, δεν ενδιαφέρεται για τα παιδιά, με βρίζει μπροστά τους, τους λέει ότι έχω εξωσυζυγική σχέση. Ψέματα κ. Πρόεδρε φώναζε ο σύζυγος. Δεν με αφήνει να τα δω. Τους λέει ότι τους έδιωξα απ’ το σπίτι για μια μικρούλα, ότι την χτυπούσα.
Και τελειωμό η αντιδικία δεν είχε. Οι ύβρεις, οι συκοφαντίες, τα σχόλια έδιναν και έπαιρναν. Και από κοντά οι μάρτυρες, η μητέρα της συζύγου και ο κολλητός του συζύγου και από κάτω τα σόγια, δεξιά το ένα να έχει καταλάβει τη μισή αίθουσα και αριστερά το άλλο καταλαμβάνοντας την άλλη μισή.
Ο δικαστής έπιασε το κεφάλι του. Άνοιξε τη τσάντα του και αναζήτησε ένα παυσίπονο. Σταματήστε τους είπε, πλησιάστε στην έδρα. Οι σύζυγοι πλησίασαν. Αγαπάτε τα παιδιά σας τους ρώτησε. Η απάντηση έμοιαζε προφανής. Βεβαίως του είπαν. Εγώ δεν τα αγαπώ, για να πούμε την αλήθεια, ούτε τα γνωρίζω. Θέλετε λοιπόν να αποφασίσω εγώ για την τύχη τους που δεν τα αγαπώ και δεν τα γνωρίζω;
Η ιστορία είναι αληθινή. Πρωταγωνιστής ένας Αμερικανός δικαστής. Είναι όμως και καθημερινή στα ακροατήρια των δικαστικών αιθουσών.
Αυτά μόνο με αφορμή το διάλογο που αναπτύσσεται για το υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Γιατί οι αφορισμοί, ένθεν κακειθεν είναι εύκολοι.
ΥΓ. Μετά από 27 χρόνια μαχόμενης δικηγορίας η ευχή μου είναι μόνο μια. Μην τύχει σε κανέναν . Χάνεται, εξαφανίζεται κάθε όριο. Ο ένας διάδικος παρασύρει τον άλλο και χρειάζεται ισχυρή προσωπικότητα για να σταθεί ένας απ’ τους δυο με αξιοπρέπεια. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό ότι γνώρισα και βοήθησα κάποιους /ες να σταθούν με αξιοπρέπεια και να αντιμετωπίσουν ψύχραιμα την αντιδικία .
Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.