Ένα από τα αγαπημένα μας στέκια…

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Είναι ιδιαίτερα όμορφο όταν τα πρόσωπα της πολιτικής σκηνής στην περιοχή δεν κάνουν αναρτήσεις μόνον σχετικά με τα κοινά, δηλαδή όταν δεν είναι… μονόχνωτοι!  Για παράδειγμα, ο Γιάννης Λάμπρου έχει έναν αξιοσημείωτο πλουραλισμό… Ιδού μια υπέροχη ανάρτησή του από τα… πολύ παλιά, από τα μικράτα του:

Ένα από τα αγαπημένα μας στέκια ως έφηβοι, ήταν ο σταθμός των τρένων στην Πάτρα. Για όσους δεν ξέρουν, στον χώρο του σταθμού λειτουργούσε επί εικοσιτετράωρης βάσης καφενείο, και για αυτόν τον λόγο ήταν αναγκαίο πέρασμα εκτός από τους ταξιδιώτες των 2.30 για Αθήνα και για πάσης φύσεως ξενύχτες. Γραβατωμένους, πόρνες, μεθυσμένους και χαρμάνηδες σε λίγα τετραγωνικά έβρισκες μόνο στον σταθμό και στου Κόττα, άλλο ονομαστό στέκι της εποχής. Οι φασαρίες δεν έλειπαν, ωστόσο οι περισσότερες ώρες κύλαγαν με ηρεμία και, προσωπικά, με εξονυχιστική παρατήρηση ανθρώπων και συμπεριφορών. Όταν βαριόμασταν, βάζαμε κέρματα στις ράγες του τρένου και περιμέναμε το τρένο να περάσει από πάνω τους δημιουργώντας μοναδικά κομμάτια που στη συνέχεια γίνονταν μενταγιόν. Σε αυτό το στέκι κατάλαβα ότι η ζωή δεν σταματάει όταν πέφτουν για ύπνο οι περισσότεροι. Αντίθετα, τότε αρχίζει μια άλλη ζωή με γλέντια, χαρές αλλά και πολλή δυστυχία. Ζωές κρυμμένες στο σκοτάδι αλλά οι περισσότερες με αξιοπρέπεια που δύσκολα τη βρίσκεις στο φως της μέρας.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.