4η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

της Αλεξάνδρας Δημοπούλου

Είναι η μέρα που υπενθυμίζει πως η ιερότητα της ζωής, δεν έχει χρώμα, φυλή, ράτσα, είδος, θρησκεία, σύνορα.

Είναι η μέρα που υπενθυμίζει πως το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και το μη βασανισμό και κακομεταχείριση πρέπει να επεκταθεί σε όλα τα μέλη της παγκόσμιας κοινότητας. Ανθρώπινα και μη ανθρώπινα.

Μέρα αφύπνισης των συνειδήσεων απέναντι στα μάτια όλων αυτών των αδελφών πλασμάτων του πλανήτη, που βασανίζονται και πεθαίνουν καθημερινά, κάθε λεπτό, για να γίνουν προϊόντα προς χρήση και κατανάλωση, πειράματα στα εργαστήρια, θεάματα ως ανήμποροι σκλάβοι στους ζωολογικούς κήπους, στα τσίρκο και στα δελφινάρια, θεάματα κάθε είδους για να αποφέρουν κέρδη μέσα από την τυραννία και τον τρόμο τους, εργαλεία αναψυχής, πεταμένα σκουπίδια – που κάποτε όμως είχαν πρόσωπα, αισθήματα, οικογένειες, σκέψεις, ζωή.

Ποια θα μπορούσε άραγε να είναι η ηθική αιτιολόγηση για να αρνηθούμε να λάβουμε υπόψη τις κραυγές πόνου οποιουδήποτε όντος, την εκκωφαντική του αγωνία, το φόβο του, την άρνησή του να πεθάνει?

Τι δικαιολογεί την αυθαίρετη περιστολή και κατάργηση των αναγκών του? Την άρνηση του δικαιώματός του για ελευθερία, ευζωία, αυτοδιάθεση?

Το ότι έχει τέσσερα, πολλά, ή κανένα πόδι? Το ότι έχει τρίχωμα ή είναι λείο? Το ότι ζει στη θάλασσα ή στο δάσος? Το ότι μιλάει διαφορετική γλώσσα? Μήπως η ιδιότητα του λόγου? Το ότι δεν διαθέτει την ανθρώπινη ευφυία και νόηση αλλά κάποια διαφορετική?

Όμως τι γίνεται με τα ανθρώπινα βρέφη, ή ενήλικα ανθρώπινα όντα που πάσχουν από νοητική στέρηση? Αποκλείονται από τα δικαιώματα ή είναι λόγος για μεγαλύτερη προστασία τους στην κοινωνία?

Στην ουσία δεν υπάρχει καμία ηθική αιτιολόγηση που μας επιτρέπει να γινόμαστε βασανιστές και εκτελεστές οποιουδήποτε όντος. Δεν υπάρχει καμία ηθική δικαιολόγηση όταν κάνεις στον άλλο αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν.

Γιατί οφείλουµε να συµπεριφερόµαστε µε δικαιοσύνη στα ανθρώπινα όντα, όχι όµως και στα άλλα ζώα?

Είναι απόλυτη η ανάγκη να υπερβούμε τα σπισιστικά (ειδιστικά) λάθη και τις προκαταλήψεις. Την πρακτική των διακρίσεων του ανθρώπου εις βάρος των άλλων ζώων.

Το συμφέρον οποιουδήποτε προσώπου για Ζωή, Ελευθερία, αποφυγή Πόνου και Βασανισμού είναι σαφώς ισχυρότερο από το συμφέρον του ανθρώπου να τρώει κρέας ή ζωικά παράγωγα και να εκμεταλλεύεται με κάθε τρόπο τις μη ανθρώπινες υπάρξεις, από τη στιγμή μάλιστα που οι εναλλακτικές είναι πολλές ακόμα και στο χώρο πειραματισμού για χάριν της επιστήμης. Είμαστε στο 2020, η πληροφόρηση τεράστια και δεν υπάρχει καταφύγιο στην άγνοια.

Ας μη μιλήσουμε για τη διασκέδαση και τα θεάματα εις βάρος των ζώων γιατί είναι κάτι που καταφανώς προσβάλλει και καταποντίζει τον πολιτισμό μας. Υπάρχουν άπειροι ηθικοί τρόποι για να διασκεδάσει κάποιος.

Ας μιλήσουμε για τα «προϊόντα» -πρόσωπα.

Κανένα «προϊόν» λοιπόν προερχόμενο από αυτές τις υπάρξεις δεν εξασφαλίζεται χωρίς βία! Θέλουμε να σκεφτόμαστε πως η θανάτωσή τους γίνεται κάπου μακριά από εμάς, τόσο που δεν μας αφορά, και μάλιστα γίνεται ευσπλαχνικά ή μαγικά. Δεν ισχύει! Και είμαστε υπεύθυνοι γι αυτό. Όσο υπεύθυνοι θα είμαστε αν δίναμε το σκύλο ή τη γάτα που μας συντροφεύει στο σφαγείο.

Εκτός των άλλων,

  • Είναι γνωστό πλέον μέσα από έρευνες ότι η κτηνοτροφία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την παγκόσμια πείνα. Αν σταµατούσαν οι άνθρωποι να τρώνε ζωική τροφή τότε, µε την εξοικονόµηση φυτικής τροφής που θα προερχόταν από τη σίτιση των ζώων, θα µπορούσε να τραφεί όλος ο ανθρώπινος πληθυσµός του πλανήτη.

Τα ζώα καταναλώνουν περισσότερη πρωτεΐνη τρώγοντας φυτά, από την πρωτεΐνη που μπορούν να παράγουν με τη μορφή κρέατος, γάλακτος και αυγών.

Σαν «μηχανές» για τη μετατροπή της φυτικής πρωτεΐνης σε ζωική πρωτεΐνη, είναι εντελώς αναποτελεσματικά. Είναι πιο αποδοτικό και υγιεινό να τρώμε απευθείας ό,τι καλλιεργούμε, αντί να το αφήσουμε να περάσει πρώτα μέσα από ένα ζώο.

  • Είναι γνωστό ότι η διαδικασία κατεργασίας γούνας και δερμάτων μολύνει το περιβάλλον και τον υδροφόρο ορίζοντα σε μεγάλο βαθμό.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα επιστημονικών ερευνών χημικά στοιχεία και συστατικά  που χρησιμοποιούνται καθ’ όλη τη διαδικασία παραγωγής γούνας και δερμάτων, με σκοπό την παραγωγή προϊόντων της μόδας ανθεκτικών στην αποσύνθεση και προερχόμενων από ζωντανούς οργανισμούς, κρίνονται ως επικίνδυνα για την υγεία και το περιβάλλον. Και φυσικά δεν λείπουν οι προτάσεις για εναλλακτική γούνα και για άλλα υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, χωρίς θάνατο και βασανισμό ζώων.

  • Είναι γνωστό πλέον ότι υπάρχουν εναλλακτικές ακόμα για τα πειράματα ζώων κι ότι τα περισσότερα από αυτά δεν αφορούν καν στην εύρεση φαρµάκων, δεν έχουν πάντα τα ίδια αποτελέσµατα σε ανθρώπους και σε άλλα ζώα, ενώ είναι πολλές οι φορές που γίνονται χάριν ρουτίνας, είναι εντελώς τετριµµένα και τα αποτελέσµατά τους αναµενόµενα, και γίνονται µε στόχο να καρπώνονται κρατικές επιχορηγήσεις.

Μην ξεχνάμε ότι κάποτε πειραματίζονταν σε ανθρώπους.

Κάποτε οι σκλάβοι δεν υπολογίζονταν ως άνθρωποι. Το ότι δεν τους παραχωρούνταν δικαιώματα δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν τα είχαν. Κάποτε ο ρατσισμός ήταν αποδεκτός. Η εξέλιξη και πρόοδος αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα που σημειώθηκε τον 19ο και 20ο αιώνα, θα φαινόταν ανέφικτη ίσως, ριζοσπαστική, αντισυστημική, επικίνδυνη και παράξενη στους προγόνους μας που ζούσαν σε ένα άλλο κατεστημένο.

Όπως ακριβώς φαίνεται και η κατάργηση της εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων σ’ εμάς σήμερα, που ο ειδισμός είναι αποδεκτός.

Τα δικαιώματα των ανθρώπων αποκτήθηκαν εις βάρος της απληστίας και ασυδοσίας κάποιων ισχυρών, όμως η ζωή συνεχίστηκε και ως η ιστορία έδειξε ο κόσμος είναι για όλους, και το σύμπαν μας διδάσκει ταπεινότητα.

Τα δικαιώματα των ζώων, ίσως αισθανόμαστε ότι απειλούν τη δική μας αλαζονεία και ελευθερία να τα χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν για τους σκοπούς μας.Και βέβαια, αυτή τη στιγμή που γράφω εδώ αυτές τις λέξεις

  • εκατομμύρια ζώα βασανίζονται από εμάς τους ανθρώπους
  • εκατομμύρια ζώα εκτελούνται πνιγμένα στο φόβο και στην αγωνία
  • εκατομμύρια ζώα ζουν ως αιχμάλωτοι, σκλάβοι, μαραζώνουν βιώνοντας απίστευτο ψυχολογικό πόνο
  • εκατομμύρια ζώα άγρια βασανίζονται ακόμα και την ώρα της αφαίρεσης της ζωής τους για να δώσουν πολυτελή προϊόντα όπως η γούνα
  • εκατομμύρια ζώα μεταφέρονται στοιβαγμένα σε φορτηγά χωρίς νερό και φαγητό επί μέρες, τρεμάμενα, τρομαγμένα, απορημένα στα σφαγεία
  • εκατομμύρια ζώα ζουν έγκλειστα απομακρυσμένα από το φυσικό τους περιβάλλον για να προσφέρουν θεάματα
  • εκατομμύρια ζώα βασανίζονται στα εργαστήρια για λόγους πειραματισμού

Εκατομμύρια σκλάβοι, όντα, υποκείμενα μιας ζωής και συνεπώς πρόσωπα που έχουν εγγενή αξία και δικαιώματα, μια φωτιά στον πολιτισμό μας.

Αγωνιζόμαστε για κοινωνική δικαιοσύνη, μα η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τον περιβαλλοντισμό. Περηφανευόμαστε για τις κοινωνίες μας υπέρ των αδυνάτων. Όμως «αδύνατοι» δεν είναι μόνο άνθρωποι.

Το κίνημα για τα δικαιώματα των ζώων δεν μπορεί να είναι μονοθεματικό.

Οποιαδήποτε πρόοδος στην ηθική, την κοινωνία, την οικολογία, δεν μπορεί να μην αφορά και τα συμφέροντα των ζώων, και οι αγώνες για τα δικαιώματα των ανθρώπων πρέπει να είναι κοινοί με αυτούς για τα δικαιώματα των ζώων.

Είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Η δικαιοσύνη και η αλήθεια δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Αυτός που μπορεί ενσυνείδητα να αδικεί μέρος της κοινωνίας είναι δυνάμει άδικος για το όλον.

Το ζήτημα των ζώων είναι πολιτικό και ίσως για την ώρα αντισυστημικό.

Σε τι ακριβώς διαφέρουν τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης» βασανισμού και εκτέλεσης μη ανθρώπινων ζώων από εκείνα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του β’ παγκοσμίου πολέμου και του ολοκαυτώματος που καταδικάσαμε άλλοτε με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων?

Η ζωή είναι πολύτιμη. Η ζωή μας μοιάζει τεράστια και συγχρόνως πολύ σύντομη.

Ας της δώσουμε μεγαλύτερη αξία λοιπόν, ακολουθώντας έναν τρόπο ζωής που και στα δικά μας μάτια και συνείδηση θα φαίνεται πιο ηθικός.

Η ζωή δε γίνεται πιο όμορφη ούτε εμείς πιο ευτυχισμένοι φορώντας γούνα και δέρματα, ούτε τρώγοντας κρέας, ούτε πληρώνοντας για το βασανισμό ενός αδελφού πλάσματος που δεν μπορεί καν να υπερασπιστεί τη ζωή του αλλά κρέμεται από τη δική μας απόφαση.

Ας δώσουμε στον εαυτό μας την τιμή να είμαστε πρωτοπόροι και όχι ακόλουθοι στις αλλαγές, που έτσι κι αλλιώς, θα σηματοδοτήσουν αυτόν τον αιώνα και την ιστορία.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.