Ο Αντώνης δεν είναι ένας από εμάς

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

του Πρόδρομου Νικολαΐδη

Πολιτικού Επιστήμονα, Digital Marketer

Η ελληνική τηλεόραση ήταν πάντοτε ένα προϊόν ψυχαγωγίας πολύ χαμηλού επιπέδου. Αυτό το γνωρίζαμε ήδη. Το τηλεοπτικό μας προϊόν πάσχει από έλλειψη επιπέδου, πρωτοτυπίας, χιούμορ, ουσίας και γενικά έχει τόσα υποκείμενα νοσήματα που αν κολλούσε κορονοϊό, θα πέθαινε αμέσως. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν, το να βλέπουμε παραγωγές-σκουπίδια στις οθόνες μας. Ηλίθια και χιλιομασημένα concepts με ηλίθιους και γελοίους πρωταγωνιστές. Ένα από αυτά, μη σας πω και ο αρχηγός αυτών, είναι και το remake του Big Brother, που ήρθε στη ζωή μας πριν 20 χρόνια και ενώ είχε εξαφανιστεί και είχαμε ησυχάσει (τουλάχιστον από αυτό), είπε να επιστρέψει δριμύτερο και γελοιότερο από ποτέ. Και ενώ φαίνεται ένα κομμάτι της κοινωνίας (ευτυχώς) να το απορρίπτει εν τη γενέσει του, δεν είναι όσο ευνόητη θα έπρεπε η απαξίωση μας στο οτιδήποτε συμβαίνει στο σπίτι του μεγάλου αδελφού. Και εξηγούμαι.

Από τα όσα τραγικά είδαμε να συμβαίνουν στο συγκεκριμένο show από την ημέρα που ξεκίνησε, ξεχώρισε ως αρχηγός των ηλιθίων ο Κρητικός παίκτης Αντώνης Αλεξανδρίδης, ο οποίος είπε πως αν δεν ξαλαφρώσει το σεξουαλικό του πακέτο σε κάποια γυναίκα, το επόμενο βήμα θα είναι να βιάσει μια για να ηρεμήσουν τα μέσα του. Ναι, το είπε. Ναι, είναι αισχρό, αξιολύπητο, αξιομίσητο, και όλα τα κοσμητικά επίθετα που μπορούν να χαρακτηρίσουν μία τέτοια τραγική δήλωση. ΝΑΙ. Είναι όλα αυτά. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι οι έχοντες έστω ελάχιστο δείκτη IQ. Όμως, όταν συζητάμε για τον Μεγάλο Αδελφό, πρέπει να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα, και όχι μόνο κάποια pixels αυτής.

Διάβασα στα κοινωνικά δίκτυα εκατοντάδες αναρτήσεις χρηστών, που περιέγραφαν τον Αντώνη Αλεξανδρίδη ως τον μέσο Έλληνα άντρα, εστιάζοντας μόνο στο συγκεκριμένο περιστατικό, από τα όσα απίστευτα συμβαίνουν στο σπίτι του big brother, και απαιτώντας από την παραγωγή να τον διώξει. Χωρίς να εννοείται σε καμία των περιπτώσεων ότι δεν υπάρχουν ανδρείκελα σαν τον Αντώνη, μάγκες πολλά βαριοί που σαπίζουν τις γυναίκες τους στο ξύλο και όποια θέλουν την παίρνουν χωρίς να τη ρωτάνε αν θέλει κι αυτή, είναι πολύ λεπτή η γραμμή που χωρίζει την πραγματικότητα από τη γενίκευση, το δέντρο από το δάσος.

Ο Αντώνης δεν είναι ένας από εμάς. Ο Αντώνης δεν είναι ο μέσος Έλληνας άνδρας. Κανένας παίκτης του συγκεκριμένου reality show δεν αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα κανενός κοινωνικού συνόλου ή υποσυνόλου. Οι παίκτες που έφτασαν στο σπίτι του μεγάλου αδελφού , έχουν όλοι τους περάσει από ένα πάρα πολύ στοχευμένο φιλτράρισμα. Για να εξασφαλίσεις μια θέση στο σπίτι του μεγάλου αδελφού, πρέπει να έχεις ένα αμφιλεγόμενο χαρακτηριστικό γνώρισμα, μια extravagant προσωπικότητα, ακραίες απόψεις ή ακραία εμφάνιση, ένα σωρό κόμπλεξ, τόσο μεγάλη ανάγκη να είσαι στο προσκήνιο, που να είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις την ιδιωτικότητα σου για λίγη προβολή, να σου λείπουν μόρφωση, νους και γνώση, και πάνω απ’ όλα, να σου λείπει σεβασμός για τον εαυτό σου. Για να μπεις στο big brother πρέπει να τραυματίσεις θανάσιμα τον ψυχισμό σου και να φτάσεις την αξιοπρέπεια σου στον πάτο της. Πρέπει να γίνει κατανοητό λοιπόν, πως για να μπεις στο big brother, πρέπει να είσαι μοναδικός. Με την αρνητική έννοια.

Ο Αντώνης δεν είναι ένας από εμάς. Ο Αντώνης δεν είναι ο μέσος Έλληνας άνδρας. Η Ράνια και η Άννα – Μαρία δεν είναι οι μέσες Ελληνίδες γυναίκες. Κανένας από αυτούς δεν είναι το μέσον σε τίποτα απολύτως. Όλο το παιχνίδι αποτελεί μια τεράστια παρωδία, μια κατάπτυστη παραγωγή που δεν έχει θέση στο σπίτι κανενός πολίτη αυτής της χώρας. Δεν είναι reality, γιατί δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Είναι λάθος μας να παίρνουμε τα πιόνια αυτού του παιχνιδιού και να τα αναγάγουμε σε εκπροσώπους κοινωνικών ομάδων. Να κρίνουμε από τη συμπεριφορά τους το αν εντοπίζονται ολόκληρα κοινωνικά φαινόμενα. Είναι λάθος να δίνουμε όλο το βάρος σε ένα περιστατικό, απαιτώντας να τον διώξουν από το σπίτι και ξεχνώντας να απαιτήσουμε να σταματήσει εδώ και τώρα αυτό το αίσχος. Δεν πρέπει να φύγει μόνο ο Αντώνης από το σπίτι. Πρέπει να φύγουν όλοι.

Δεν είμαστε στο 2000. Αυτές οι παραγωγές δεν έχουν θέση στα σπίτια μας. Είναι η ευκαιρία μας ως κοινωνία, να ξεχωρίσουμε παγκοσμίως, απορρίπτοντας αυτού του είδους την “ψυχαγωγία” στο σύνολο της , σχεδόν πριν καν αρχίσει. Ο Αντώνης μας δίνει την αφορμή να τελειώσουμε αυτό το παιχνίδι μια και καλή και να δώσουμε ένα γερό μάθημα σε κάθε κανάλι που θα επιθυμήσει στο μέλλον να επενδύσει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε τέτοια σκουπίδια.

Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν αυτό που έκανε ο Αντώνης. Ας στείλουμε τον μεγάλο αδελφό στον αγύριστο.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.