«Γράμμα» από Φλωρεντία

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Η Πατρινή Πίπη Πριγκοπούλου, που μένει τα τελευταία έτη στη Φλωρεντία, έκανε μια ακόμη ωραία ανάρτηση στο fb:

Μ. Πέμπτη 16/4

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους.
Σκέφτηκα σήμερα, μέρα που είναι να μη σας πω τα δικά μου απ’ εδώ από την Ιταλική καραντίνα. Να πούμε κάτι διαφορετικό κάτι που θα μας πει με τα δικά της λόγια η τέχνη. Η ζωγραφική , και μάλιστα δια χειρός Da Vinci. Ας μιλήσουμε για το Μυστικό Δείπνο.
Το νόημα του Μυστικού Δείπνου είναι οι δύο όψεις της αγάπης, η χαρά και η λύπη, το φως και το σκοτάδι. Η αγάπη του Χριστού προς τους μαθητές του και τον άνθρωπο φέρνει τη λύτρωση από τα πάθη. Η αγάπη όμως του Ιούδα προς τα τριάκοντα αργύρια είναι καταστροφική και τον οδηγεί από το φως στο σκοτάδι.
Οι εκ διαμέτρου αντίθετες εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής που μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο από τη σωτηρία στο θάνατο και το αντίθετο, ανάλογα με τις επιλογές του.
Το τελετουργικό που ακολούθησε ο Ιησούς στο Μυστικό Δείπνο που παρέθεσε στους μαθητές του, είναι γεμάτο συμβολισμούς. Ο Χριστός πριν ξεκινήσει το γεύμα έβαλε νερό στο νιπτήρα και ένιψε τα πόδια των μαθητών του, διδάσκοντας ταπεινότητα και δείχνοντάς τους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. «Όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ’ όλους», τους είπε.
Ο Δείπνος λέγεται μυστικός όχι γιατί έγινε εν κρυπτώ αλλά γιατί ο Χριστός ήθελε να αποκαλύψει στους μαθητές του το μυστήριο της Θείας Μετάληψης. Για αυτό άλλωστε τους είπε: «Λάβετε φάγετε», προσέφεροντάς τους ψωμί (το σώμα Του) και κρασί (το αίμα Του). «Λάβετε φάγετε τοῦτό μου ἐστι τὸ σῶμάΤοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον».
Όλη αυτή η μυστηριακή ατμόσφαιρα με το πλήθος των συμβολισμών που εμπεριέχει αποτυπώθηκε απαράμιλλα στον τοίχο της τραπεζαρίας της Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε,στο Μιλάνο δια χειρός Leonardo da Vinci.Ο πίνακας είναι 450 × 870 εκατοστά και έχει τοποθετηθεί στον πίσω τοίχο της αίθουσας φαγητού της εκκλησίας.
Ο σκοπός του καλλιτέχνη ήταν να αποτυπώσει τα ανάμεικτα συναισθήματα έκπληξης, φρίκης και ενοχής που αποκαλύπτονται στα πρόσωπα των μαθητών καθώς βαθμιαία αντιλαμβάνονται το νόημα των λεγομένων του Κυρίου τους.Ο Λεονάρντο εργαζόταν παρουσία θεατών με τους οποίους συζητούσε καθώς ζωγράφιζε. Ένας αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως μερικές φορές στεκόταν εκεί από τα χαράματα μέχρι τη δύση του ηλίου,χωρίς να αφήνει καθόλου το πινέλο, ξεχνώντας να φάει και να πιει,ζωγραφίζοντας ακατάπαυστα. Άλλες φορές πάλι είχε δύο, τρεις ή τέσσερις μέρες να αγγίξει το πινέλο, αν και περνούσε πολλές ώρες την ημέρα όρθιος μπροστά στο έργο του, με τα χέρια διπλωμένα,εξετάζοντας και σχολιάζοντας τις φιγούρες. Τις φιγούρες που ήθελε να τις αποδώσει ακριβώς όπως τις φανταζόταν και τις οποίες επέλεξε ψάχνοντας ανάμεσα στους απλούς ανθρώπους της πόλης. Η φιγούρα του Ιούδα μάλιστα βρέθηκε στις τοπικές φυλακές . Πίστευε πως έτσι θα μπορούσε να αποδώσει πιο εύστοχα την ψυχολογία τους.Ο πίνακας έχει σαφείς αναφορές στην τριαδικότητα του Θεού με τους Απόστολους να απεικονίζονται σε ομάδες των τριών, πίσω από τον Ιησού βρίσκονται 3 παράθυρα ενώ το σχήμα του Χριστού σχηματίζει τρίγωνο με τον Ιωάννη. Στην μέση ένας γαλήνιος Χριστός παραδομένος στην τρομερή του μοίρα, μόλις έχει αναγγείλει στους μαθητές του ότι ένας από αυτούς θα τον προδώσει.
Το έργο ολοκληρώθηκε σε σημαντικό ποσοστό το 1498. Η αίθουσα όπου εκτίθεται σήμερα δεν υπήρχε καν, καθώς η εκκλησία είχε αρχίσει να κατασκευάζεται μόλις έναν χρόνο νωρίτερα. Αρχικά ο πίνακας προορίζονταν να στολίσει το μαυσωλείο.
Το 1556 –λιγότερα από 60 χρόνια από την ολοκλήρωσή τουο βιογράφος του ντα Βίντσι, Giorgio Vasari, περιέγραψε τον πίνακα ωςερείπιοκαθώς, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, οι φιγούρες ήταν ήδη δύσκολο να γίνουν ορατές.
Η πρώτη απόπειραχωρίς μεγάλη επιτυχίαγια την ανακαίνιση του πίνακα έγινε το 1726 από των Michelangelo Bellotti ενώ το 1770 ήταν η σειρά του Giuseppe Mazza να προσπαθήσει. Λίγο αργότερα όμως το δωμάτιοτραπεζαρία χρησιμοποιήθηκε από τους Γάλλους ως αποθήκη όπλων και αργότερα ως φυλακή. Έτσι το 1821, ένας ειδικός στο να ξηλώνει έργα τέχνης από τους τοίχους εστάλη ώστε να μετακινήσει το έργο σε ασφαλέστερη τοποθεσία. Φαίνεται ότι αυτός όμως έκανε μεγαλύτερη ζημιά, καθώς αρχικά δεν είχε αντιληφθεί το υλικό από το οποίο ήταν φτιαγμένο.
Στην συνέχεια ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι βομβαρδισμοίταλαιπώρησαν” περαιτέρω τον πίνακα, ο οποίος τελικά επιβίωσε. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και το σημαντικότερο έργο αναστήλωσης του κράτησε 21 ολόκληρα χρόνια, από το 1978 μέχρι και το 1999. με αρχηγό της ομάδας των Pinin Brambilla Barcilon. Παραταύτα κάποια σημεία αποδέχτηκε ότι ήταν αδύνατο να ανακατασκευαστούν με αποτέλεσμα η ομάδα να τα ζωγραφίσει με νερόχρωμα, ώστε να γίνεται αντιληπτό από τον επισκέπτη ποια σημεία είναι αυθεντικά και ποια όχι.

Το έργο τέχνης του Μυστικού Δείπνου είναι ένα από τα σημαντικότερα στον Καθολικό κόσμο, και η μεγαλύτερη και σημαντικότερη νωπογραφία του Da Vinci

Απολαύστε τo:

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.