Σάββατο 28/3, νέα ανταπόκριση από Φλωρεντία

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Όπως πλέον γνωρίζετε καλά, διότι έχουμε φιλοξενήσει αρκετές σημειώσεις της από τη Φλωρεντία, εν μέσω καραντίνας, η Πατρινή Πίπη Πριγκοπούλου, που ζει τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία, μας  έδωσε τρόπον τινά μια ακόμη ανταπόκριση, μέσω fb:

Σάββατο 28/3

Πως το λένε; Αργία μήτηρ πάσης κακίας, ενός κακού μύρια έπονται…
Όπως και να τα λένε ΙΣΧΥΟΥΝ! Λοιπόν όπως καταλαβαίνετε έλλειψη χρόνου δεν υπάρχει, υπάρχει όμως απόλυτη απραξία κάτι που σε κάνει να παρατηρείς τα πάντα και να ακούς τα πάντα. Κακό αυτό, κάκιστο. Και έρχεται καπάκι και το χείριστο:
ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ.
Και γίνομαι σαφής πάραυτα. Τις γριές και τις γεροντοκόρες της Αγκάθα Κρίστι που παρατηρούν τα πάντα και πάντα έχουν κάτι ακούσει, τις θυμόσαστε; Γιατί είναι έτσι;;; Γιατί είναι κουτσομπόλες. Ετσι έλεγα και εγώ. Όχι,όχι. Απλώς έχουν χρόνο και δεν ξέρουν τι να τον κάνουν. Το ίδιο και εγώ. Κρεμασμένη σε ένα παράθυρο είμαι. Με κάθε περίεργο θόρυβο, μες την ησυχία πετάγομαι και τρέχω να δω , λες και έχω να δώσω ραπόρτο, τι γίνεται. Κρατάω ημερολόγιο πότε βγαίνει βόλτα ο παππούς με τα δύο κυνηγόσκυλα, πότε ο δικαστής με το δικό του, πότε ανοίγει και κλείνει η πόρτα της πολυκατοικίας-είναι βαρειά και ακούγεται- πότε καθαρίζουν το κλιμακοστάσιο, πότε ανοιγοκλείνει στον όροφό μας το ασανσέρ. Τα πάντα. Εδώ ρωτήστε, τους έχω όλους φακελωμένους!
Άσε το άλλο κάθεσαι ήσυχα-ήσυχα στην πολυθρόνα σου και κάτι χαζεύεις είτε σε βιβλίο είτε σε τηλεόραση ας πούμε, ρίχνεις και καμιά ματιά στο ρολόι που και που. Αυτό το άτιμο εκει σταματημένο δεν λέει να ξεκουνηθεί να πάει παρακάτω. Αρχίζεις και σκέφτεσαι αν άλλαξες μπαταρίες. Νιώθεις μια αμηχανία κάτι σου λείπει και γίνεται το ΕΓΚΛΗΜΑ. Πας στο ψυγείο!! Εκεί δεν θα έπρεπε κάτι να έχουν βρει να σου δαγκώνει το χέρι καθώς το απλώνεις;; Όχι ρωτάω τώρα…
Τόσα έχουν βρει. Αλλά αυτό γιατί να το βρουν ;θα δρα κατά του καταναλωτισμού και δεν τους συμφέρει βλέπεις. Και ας πούμε ότι έχεις αυτοέλεγχο -τέτοιες ώρες , τέτοια λόγια- και φεύγεις με ένα μήλο, ακούς τον Κεφαλογιάννη στην tv να σου λέει “για να μη βγούμε από την καραντίνα σαν μοσχάρια, να κάνουμε διατροφή” Γίνεσαι ή δεν γίνεσαι τούρμπο;; Τι λές ρε φίλε ;; Δεν με φτάνει η κλεισούρα μου δεν με φτάνει ο καταιγισμός τρόμου που δέχομαι από tv , internet .fb κλπ δεν θα μπορώ να βάλω ένα κονιακάκι ένα κρασί να πιω να πάνε κάτω τα φαρμάκια;;; Άκου τι λέει ο άνθρωπος;; Κατάλληλη εποχή για διατροφή , κατάλληλη εποχή να πηδήσω από το παράθυρο είναι , αλλά δεν θα τους κάνω το χατήρι. Θα χαρώ τα νιάτα μου και την ομορφάδα μου. Λέμε τώρα…
Ξανακάθεσαι στην πολυθρόνα σου και προσπαθείς να μιμηθείς τους γιόγκι για να ηρεμήσεις και το ρημάδι το αυτί σου επικεντρώνεται στους αποπάνω. Ζευγάρι με δύο παιδιά. Τόσες μέρες τσίρκο το έχουν κάνει Τελικά αυτά τα παλιά κτίρια -του 17ου αιώνα το δικό μας- έχουν μεγάλες αντοχές. Επιβεβαιωμένο. Τα μικρά έχουν λυσσάξει δεν το συζητάμε. Να μου πείτε τόσες μέρες μέσα. Σωστά. Αλλά σήμερα δεν ουρλιάζουν αυτά, όχι, όχι. Ουρλιάζει η μαμά. Μη με ρωτήσετε τι λέει, δεν ξέρω. Τα ιταλικά μου δεν είναι σε τέτοιο σημείο να καταλαβαίνω τα ουρλιαχτά, αλλά την κατανοώ. Τα βλέπει να μεγαλουργούν και αναρωτιέται τι στο καλό ήθελε και τα έκανε για να βασανίζεται. Αυτή την στιγμή θα ήθελε να τα βάλει σε σακούλα για τον κάδο της ανακύκλωσης. Και εκεί που ουρλιάζει και αυτά κλαίνε εν χορώ ακούγεται μιά δειλή αντρική φωνή κάτι να λέει . Ε , ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε: Πρέπει να τον στόλισε σαν Χριστουγεννιάτικο δένδρο. Αφού τελείωσε , σε χαμηλότερο τόνο την άκουσα να μονολογεί. Θα αναρωτιέται , σκέφτηκα “άλλον μου τάξανε , άλλον μου δώσανε” . Μετά νεκρική σιγή. Περίμενα, περίμενα, τίποτα. Λες να τους σκότωσε σκέφτηκα και κρεμάστηκα στο παράθυρο να δω αν έρχεται κάποιο περιπολικό…

Συνεχίζεται…

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.