Μια Πατρινή στη Φλωρεντία…

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Η Πατρινή Πίπη Πριγκοπούλου, της οποίας η κόρη έχει το εστιατόριο “άλας” στη Φλωρεντία, έχει εγκλωβιστεί στα μέτρα καραντίνας, μαζί με τους υπόλοιπους Ιταλούς… Μπήκαμε στον προσωπικό της λογαριασμό στο fb και σας παραθέτουμε το σημείωμά της, τη Δευτέρα που μας πέρασε, το οποίο ομολογουμένως είναι υπέροχο:

Δευτερα 16/3

Και παλι αυτός συνεχιζει την πλακα. Εχει βγει
υπερλαμπρος βγαζοντας μας την γλωσσα και μας λεει:
Πως παει κορόιδα η κλεισουρα; Παλευεται; παλευεται;
Βρε αι σιχτιρ μη κλεισω και τα παντζουρια να μη σε βλεπω.
Τα σιδερα της φυλακης ειναι για τους λεβεντες ρε, για τους λεβεντες, φωναξα και ανακουφωσα τα στορια να μη τον βλεπω.
Δεν ξυπνησα καλα σκεφτηκα, καθολου καλα Δευτεριατικα . Ετσι θα κυλησει η βδομαδα;
Ηπια τους καφεδες μου να στανιάρω. Να μου πεις για να ηρεμησει ο κοσμος πινει χαμομήλι όχι καφε. Εγω απο παιδακι πινω καφε. Αυτος κυλα στις φλεβες μου, αυτος αμα λειπει παθαινω στερητικο. Τι να κανουμε;
Σκεφτομουν τι θα κανουμε σήμερα.
“Κανω γενικο” μου ειπε μια φιλη χθες στο τηλ. Εγω ουτε αυτη την τυχη έχω. Βλέπεις όταν ήμουν Ελλαδα , ολο τον Φεβρουάριο δηλ., περασε η καλη κυρία και το έκανε λαμπικο. 8 ώρες σε 50 τετραγωνικα, καταλαβαινετε μπορεις και να φας στο πατωμα. Ετσι μια χαρα που θα μπορουσα να έχω τωρα και αυτη μου στερήθηκε!
Ο Δημητρης- μελος της οργανωσης- μου είχε πει οτι θα ρθει αυριο να με μαθει πλέξιμο. Ευλογημενο αυτο το παιδι. Αλλη ώρα θα σας πω ποσα ξερει. Θα τρομαξετε. Όμως μετα την χθεσινη προειδοποιηση του γιατρου παει κι αυτο. Αναστέλλεται
καθε είδους παρανομία…
Θα το ριξουμε παλι στο διάβασμα, στο fb , στο netflix και στο σερφαρισμα.
Οι πρωτες εικονες που αντικρισα μου χτυπησαν κατευθειαν στο νευρικο συστημα που όπως ξερετε μοιαζει με το αντιστοιχο όλων μας. Ειναι σμπαραλια.
Τι είδα; Εκονες χθεσινες απο εκκλησιες γεματες και το παρκο στην Ακτη Δυμαιων να ασφυκτια.
Βρε καλοι μου συμπολιτες τι δεν καταλαβαινετε;;
Εδω τα ίδια έκαναν χθες οι Φιορεντινοι , πηγαν όλοι στο παρκο, στις Cascine, που ειναι τεραστιο – 50 φορες το δικο μας. Αλλα ειδαν ήλιο και πηγαν όλοι. Ολοι όμως.(Εκκλησιεςδεν το συζηταμε ειναι κλειστες). Τα πηρε λοιπον στο κρανιο και ο Δημαρχος και σου λεει αφου η ηλιθιότητα δεν παλευεται γιατι παντα σε νικαει, κλεινω ΟΛΑ τα παρκα. Οτι έχει πορτα ΚΛΕΙΝΕΙ. Μονο οι πλατειες μεινανε και τα παρκα των σκύλων. Αυτα μειναν ανοιχτα. Τι μας φταινε τα ζωντανα να μην έχουν που να πανε;
Εχουμε ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ βρε παιδι μου ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ.
Ξερετε απο που βγαινει αυτη η λέξη; Απο το Ιταλικο Quaranta.
40 δηλ. Τα χρόνια της πανουκλας οι Βενετοι υποχρεωναν τα καραβια που φθαναν με εμπορευματα να παραμενουν αροδο για 40 μερες και αν δεν νοσουσαν τοτε τους επιτρεποταν να μπουν στο λιμανι και να ξεφορτωσουν. Και αυτο συνεβαινε στον Μεσαιωνα. Τωρα ειμαστε στο 2020. Δεν μπορουμε να καταλαβουμε και να πειθαρχήσουμε;
Και εκει που σκεφτομουν αυτα ακουστηκε απο το δρομο μουσικη και μια ντουντουκα κατι να λεει. Κρεμαστηκα στο παραθυρο-παλια μου τεχνη κοσκινο. Περνουσε ενα αυτοκινητο και κατι ελεγε αλλα με την μουσικη δεν πολυκαταλαβαινα. Ανοιξε το διπλανο παραθυρο και ήταν ο παπους, ο γειτονας “Λεει να μείνουμε στα σπιτια μας” μου εξήγησε. “Λιγες μερες ακομα για να μπορουμε να απολαυσουμε μετα τα παντα”.
“Α! ωραια”, του απαντησα
“Να προσεχετε” μου ειπε, “η ζωη ειναι γεματη απο δοκιμασίες. Θα περασει και αυτη, αρκει το αυριο να μας βρει καλυτερους ανθρώπους. Καληνυχτα”
Ετσι απλα, τα ειπε όλα
Εμεινα να κοιτάζω τον δρόμο, σουρουπωνε. Δυο περιπολικα έπαιρναν θεσεις… Αυριο παλι

Τριτη 17/3

Καλησπερα, σημερα δεν ειμαι στα καλυτερα μου. Δεν εχω διαθεση για χιουμορ και αυτοσαρκασμο. Κοινως ειμαι στις μαυρες μου.
Φταινε τα 3300 νεα κρούσματα; φταινε οι 400 και πλεον νεκροί σε ενα 24ωρο; φταιει η ανεγκεφαλιτιδα που εξακολουθω να βλεπω να επικρατει στην πατριδα μου;
Δεν ξερω. Τι να σας πω;
Εκανα και μια κουβεντα με την Ιωαννα σχετικα με το τι μπορει να συμβαινει στην Ιταλια και τους έχει θερισει.
Συζητησαμε διεξοδικα και η άποψη της ειναι η εξης:
Εν πρωτοις ο Ιταλικος πληθυσμός ειναι σαν τον Ελληνικο. Γηραιος. Υπαρχει υπογεννητικότητα και ο μεσος όρος ηλικιας ειναι πανω απο τα 47 έτη. Γιαυτο και το υψηλοτερο ποσοστό των νοσούντων εδω ειναι υπερήλικες. Δεύτερον η βαρεια βιομηχανία της Ιταλίας κατα κύριο λόγο ήταν στον Βορρα τις δεκαετίες που αυτοι οι άνθρωποι ήσαν νεοι. Μεγάλωσαν σε ενα μολυσμενο περιβαλλον αφου εκεινες τις δεκαετίες ούτε λόγος για πρασινη ανάπτυξη και σεβασμο στον άνθρωπο και στο περιβαλλον. Απόδειξη οι τοσες μεγαλες σε ποσοστό δυσανεξίες που παρουσιάζουν και η πληθωρα αλλεργιων σε τροφες αφου και ο ίδιος τους ο οργανισμος πλέον τις απορρίπτει ως δηλητηριώδεις. Εμεις επ αυτου έχουμε ιδίαν άποψη λογω του εστιατορίου. Σε όλα αυτα ήρθε να προστεθει και η αφασία με την οποια αντιμετωπίστηκε η διασπορα του ιου τις πρωτες μερες και όλα αυτα μαζι μας οδήγησαν ως εδω.
Η αποψη της μου φανηκε σοβαρη και θα μπορουσε να δωσει κάποια εξήγηση
“Ξερεις;” μου λέει ,”σημερα στηνουν στην λεωφόρο μπροστα απο τα δικαστηρια, στη είσοδο της πόλης, κοντεινερ. Θα τα μετατρέψουν σε νοσοκομιακους θαλάμους για ελαφρια νοσουντες και για ανθρωπους που μπήκαν στο σταδιο της ίασης”
Το έκανα εικονα. Εικονες κινηματογραφικου θρίλλερ περασαν απο τα ματια μου.
Αυτη η κρίση ειναι η μεγαλύτερη που έχω ζήσει στην ζωή μου ψελλισα. Τελειώνοντας δεν ξερω τι άνθρωποι θα είμαστε καλύτεροι, χειρότεροι, σιγουρα ομως διαφορετικοι.
Υπαρχει πιθανοτητα όλο αυτο να κρυβει και κατι αλλο, πολύ πιο μεγαλο. Αφ’ ενός με αφορμη τα αναγκαια μετρα που λαμβάνονται ενδεχομενως να πέφτουμε θυματα χειραγωγησης και καταστρατηγησης βασικων ανθρωπινων ελευθεριων , με την αδεια μας σίγουροι πως ειναι για το καλο μας. Αφ ετερου με το οικονομικο χάος που επικειται μπορει να προκύψουν αποτελεσματα σχεδον παγκοσμιου πολεμου με αναγκαστικο οικονομικο και συνοριακο reset.
Τι να σκεφτω; τι να πω; Σας μαυρισα την ψυχη;
Σταματαω εδω.

Αυριο παλι

Κοινοποίηση


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.