«Οφειλόμενη τιμή»

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Δυο λέξεις μόνον, από το Δημήτρη Κατσικόπουλο, ο οποίος, ως αναμενόταν έδωσε το παρών στο ύστατο χαίρε τη Δευτέρα, στον Αντώνη Λιβάνη: «Οφειλόμενη τιμή»…

Σε προηγούμενο σύντομο κείμενό του γιοα τον Αντώνη Λιβάνη, στα μέσα κοινωνικής διθκτύωσης, Δημ. Κατσικόπουλος έγραψε:

“Πρέπει αυτά που ξέρεις να τα αποτυπώσεις στο χαρτί”. Ήταν κάτι που του έλεγα κάθε φορά που τον συναντούσα στο γραφείο του εκεί στη Σόλωνος τα δύο τελευταία χρόνια. Με κοίταζε βαθιά στα μάτια με το διαπεραστικό του βλέμμα και μετά από μια μικρή σιωπή έλεγε ” όχι, γιατί πρέπει να τα γράψω όλα. Και επειδή κάποιοι έχουν φύγει από τη ζωή και δεν μπορούν να απαντήσουν , δε θα γράψω τίποτα “.!! Ήμουν τυχερός γιατί του ” πήρα” πολλά για την προδικτατορικη περίοδο, αλλά και για την αντίσταση κατά της χούντας. Η σχέση του με τον Τάκη Κατσικοπουλο ήταν στενή και αδελφική. Μοιράσθηκαν το ίδιο κελί στις φυλακές Αβέρωφ. Ανέφερε σχετικά και ο Ανδρέας Παπανδρέου στο βιβλίο ” Η Δημοκρατία στο απόσπασμα”. Σπάνιος άνθρωπος, χαρισματικός. Η παρουσία του δίπλα στον Ανδρέα υπήρξε καταλυτική. Διορατικός, οξυδερκής, ακούραστος. Γνώρισμα του η σιωπή. Ποτέ δεν ανέφερε στον επόμενο τι του είπε ο προηγούμενος. Μέγα προσόν στην πολιτική, εξ ου και ως υπουργός επικρατείας είχε αναλάβει την ευθυνη του συντονισμού του έργου των υπουργων. Παρών σε ιστορικές και κρίσιμες στιγμές για τον Ελληνισμό και το Έθνος. Καταλύτης πολλές φορές με βαρύνουσα γνώμη και άποψη. Ήμουνα από τους τυχερούς, έμαθα πολλά. Η σχέση μου μαζί του με είχε κατατάξει στη φυλή των “Λιβανέζων” εντός ΠΑΣΟΚ. Δεν μετάνιωσα ποτέ για αυτό. Δε θα ξεχάσω το πως χάιδευε το ξύλινο γραφείο του λέγοντας” αυτό ήταν του Ανδρέα”. Στο καλό. Το στίγμα σου είναι ανεξίτηλο. Κατίνα, Γιώτα, Ηλία να είστε υπερήφανοι.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.