ΚΕΠΕΠ Λεχαινών: Παιδιά δεμένα με ιμάντες! – ΒΙΝΤΕΟ

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Το Κέντρο Περίθαλψης Παίδων στα Λεχαινά που φιλοξενεί παιδιά με σοβαρή αναπηρία. Έρχεται ξανά στη δημοσιότητα λόγω των συνθηκών που επικρατούν. Παιδιά ζουν σε συνθήκες περιορισμού, καθηλωμένα σε παρκοκρέβατα, ή με δεμένα τα άκρα τους.

Στην Προνοιακή Μονάδα φιλοξενούνται 44 άτομα, ηλικίας από  9 έως… 47 ετών (!), ενώ με βάση τον κανονισμό θα έπρεπε να φιλοξενούνται παιδιά ηλικίας από 2,5 έως 18 ετών. Συγκεκριμένα, σ’ έναν όροφο φιλοξενούνται 27 άτομα και σε έναν άλλο φιλοξενούνται 17 άτομα τα οποία αποτελούν πιο βαριά περιστατικά.

«Δεμένοι στα κρεβάτια τους λόγω έλλειψης προσωπικού»

«Το λιγοστό προσωπικό είναι εργασιακά εξουθενωμένο, αλλά δίνει πραγματικά την ψυχή του για να απαλύνει τις συνθήκες διαβίωσης αυτών των ατόμων. Αποτέλεσμα, με εντολή της διοίκησης και όχι γιατρών, πολλές φορές, οι συνάδελφοι είναι υποχρεωμένοι να καθηλώνουν τα άτομα αυτά στο κρεβάτι τους ή στο καρότσι” εξηγεί στο Newsit.gr ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, Μιχάλης Γιαννάκος.

“Φυσικά πρέπει να απαγορεύονται οι καθηλώσεις παιδιών. Όταν όμως το προσωπικό είναι ελάχιστο και κινδυνεύει το παιδί με αυτοτραυματισμό ή να επιτεθεί σε άλλο παιδί, πώς μπορεί να αποφευχθεί η καθήλωση;», αναφέρει, σε ανακοίνωσή της η ΠΟΕΔΗΝ.

 

Η κατάσταση δυστυχώς είναι απαράδεκτη. Εδώ υπάρχουν παιδιά τα οποία έχουν τέσσερα χρόνια να βγουν από το θάλαμο τους. Ζουν μόνιμα σε κάποια soft rooms τα οποία φτιάχτηκαν κατ’ εντολή κάποιας MKO και είναι χειρότερα και από την απομόνωση των φυλακών.

Τα παιδιά αυτά δεν πηγαίνουν βόλτα, δεν μπορούν να πάνε μία εκδρομή γιατί είναι χαλασμένο το πούλμαν. Παρότι υπάρχει οδηγός, δεν υπάρχουν τα λάστιχα του πούλμαν. Ούτε φυλακισμένοι δεν έχουν τέτοιες συνθήκες διαβίωσης” καταλήγει ο Μιχάλης Γιαννάκος.

Ίδρυμα ψυχιατρικών νοσημάτων χωρίς ψυχίατρο

“Τα άτομα που φιλοξενούνται εκεί έχουν σοβαρές αναπηρίες. Εμφανίζουν σοβαρές ψυχικές διαταραχές και όμως, στη μονάδα δεν υπάρχει ψυχίατροςεδώ και τέσσερις μήνες” λέει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ και προσθέτει ότι “στο Κέντρο Περίθαλψης Παίδων Λεχαινών δεν υπάρχει ούτε παθολόγος, ούτε παιδίατρος, μόνο δύο αγροτικοί γιατροί βρίσκονται εκεί για μερικές ώρες την εβδομάδα”.

Δυο νοσηλευτές για 44 άτομα

«Για 44 άτομα υπάρχουν 45 άτομα προσωπικό, συνολικά. Το νοσηλευτικό προσωπικό είναι μόνο 15 άτομα. Τη νύχτα υπάρχουν μόνο δύο άτομα από το νοσηλευτικό προσωπικό εκεί. Το ένα από αυτά τα άτομα, συνήθως, απασχολείται με διακομιδές. Άρα, συχνά τις νύχτες υπάρχει μόνο ένας νοσηλευτής για 44 νοσηλευόμενους» συνεχίζει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ..

«Ένα παιδί φιλοξενείται στο διάδρομο. Αυτό το παιδί γύρισε από Νοσοκομείο στο οποίο είχε πάει επειδή είναι σοβαρά άρρωστο. Οι γιατροί του έδιναν μία εβδομάδα ζωή. Ζει δύο μήνες και, δυστυχώς, το κρεβάτι του είναι στο διάδρομο. Εκεί ταλαιπωρείται” προσθέτει ο Μιχάλης Γιαννάκος.

 

Χθες το πρωί στην πύλη της Προνοιακής Μονάδας στα Λεχαινά πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εργαζομένων, οι οποίοι καταγγέλλουν ότι «μετατράπηκε με ευθύνη των πολιτικών που ασκήθηκαν σε «αποθήκη ψυχών» με απώτερο σκοπό να την κλείσουν».

Σε ανακοίνωση της ΠΟΕΔΗΝ για το ΚΕΠΕΠ Λεχαινών που φιλοξενεί παιδιά με σοβαρή αναπηρία, οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για τα «δημοσιεύματα κατά των λιγοστών εργασιακά εξουθενωμένων εργαζομένων για περιορισμό παιδιού σε καρότσι».

Με το θέμα  είχε ασχοληθεί από το 2011 ο Συνήγορος του Πολίτη,αναφέρει το enikos.gr όπου είχε διαπιστώσει πως «τα παιδιά ήταν μόνα στα κρεβάτια τους, ατενίζοντας το λευκό ταβάνι του δωματίου, για πολλές ώρες καθημερινά. Σύμφωνα µε άτυπη ενημέρωση του προσωπικού, χορηγούνταν κατασταλτικά φάρμακα. Μικρά παιδιά βρίσκονταν ξαπλωμένα σε παιδικά κρεβάτια τα οποία είχαν κουβέρτες γύρω γύρω για προστασία από αυτοτραυματισμό και κάποια, αν και πολύ μικρής ηλικίας, ήταν δεµένα στο κρεβάτι τους µε ύφασμα, µε αιτιολογία την αποφυγή αυτοτραυματισμού.

Παιδιά µε νοητικές αναπηρίες και αυτονομία βάδισης διαβίωναν σε ξύλινα κρεβάτια/κουβούκλια (ύψους περίπου 2 μέτρων) µε πόρτα και κλειδαριά για πολλές ώρες κάθε ημέρα (περισσότερες το Σαββατοκύριακο), µε την αιτιολογία ότι η χρήση τους επιβάλλεται προκειμένου να μην κινδυνεύουν να τραυματιστούν κινούμενα στο χώρο, δεδομένης της αδυναμίας εποπτείας τους. Κάποια από αυτά ζητούσαν την προσοχή, τη σωματική επαφή και έδειχναν επιθυμία να βγουν από τα κρεβάτια τους, ενώ άλλα παρέμεναν αδιάφορα ή κινούνταν στερεοτυπικά. Δεν υπήρχαν παιχνίδια δίπλα τους ή προσωπικά αντικείμενα, καθώς θεωρούνταν επικίνδυνα λόγω πιθανότητας αυτοτραυματισμού, πάντα µε την αιτιολογία της αδυναμίας συνεχούς εποπτείας τους, λόγω της έλλειψης προσωπικού».

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.