«Έφυγε» ο Πατρινός ιστορικός Βασ. Λάζαρης – Η διαδρομή του…

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 89 ετών, άφησε σήμερα μια μεγάλη πνευματική μορφή της Πάτρας, ο συνταξιούχος φιλόλογος – ιστορικός Βασίλης Κ. Λάζαρης.

Ήταν καθηγητής σε γενιές Πατρινών ενώ άφησε το αποτύπωμά του ως άνθρωπος της διανόησης και του πνεύματος.

Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 13 Μαϊου 2019 και ώρα 4 μ.μ. από τον Ιερό Ναό Αγίων Αγγέλων στο Α΄ Δημοτικό Νεκροταφείο Πατρών.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ

Ο Βασίλης Κ. Λάζαρης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1930, από πατέρα Λευκαδίτη και μητέρα Γορτύνια (Βυτίνα). Ο πατέρας του, Κώστας Λάζαρης, υπήρξε πρόεδρος του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας στα χρόνια 1965-66. Από μαθητής ο Βασίλης έδειξε ιδιαίτερη κλίση στα γράμματα.

Η ευφυΐα του και η φιλομά θειά του χρόνο με το χρόνο αύξαιναν στις γυμνασιακές τάξεις κι έβαζαν τα Θεμέλια μιας λαμπρής πνευματικής ανόδου. Μιας ανόδου που οικοδομήθηκε στέρεα με τις

σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστήμιου της Αθήνας  και που κορυφώθηκε με την τριαντάχρονη εποικοδομητική διδασκαλία  του σε γυμνάσια και λύκεια.

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΝ ΑΠΕΛΥΣΕ

Ολόρθος στάθηκε και περήφανος περπάτησε κι όταν η Χούντα των συνταγματαρχών τον απόλυσε από τη θέση του, για τα δημοκρατικά του φρονήματα,  και τον άφησε έξω απ’ τη δημόσια εκπαίδευση ολόκληρη την εφταετία.

Η φιλοσοφία, η αισθητική, η κοινωνιολογία  και περισσότερο η ιστορία, ήταν οι αγαπημένες του ενασχολήσεις,  παράλληλα με το διδασκαλικό του έργο. Το πλήθος των γνώσεών του, που απόκτησε και που συνεχώς αποκτάει, αισθάνθηκε την ανάγκη να τις δημοσιοποιήσει, να τις δημοσιεύσει. Άρχισε, έτσι, να γράφει,  βουτώντας πάντα την πένα του στο μυαλό και κρα τώντας σε χρηστική κατάσταση  και τα δυο του φτερά: κι εκείνο του νου και το άλλο της καρδιάς, γιατί ήθελε και θέλει, και τα καταφέρνει θαυμάσια, να στέκεται ορθός,  να περπατάει περήφανος.

Το 1983 έφερε στη δημοσιότητα το πρώτο  του γραπτό έργο – μελέτημα ‘Τέχνης Σημεία” και ακολούθησε η “Πολιτική Ιστορία της Πάτρας”  ένα τετράτομο έντεχνο και επιστημονικό έργο, που το ‘γραψε στα χρόνια 1986-1990. Με το έργο του αυτό ο Β.Κ.Λ. καταξιώθηκε ως ο ιστορικός  που δείχνει όχι μόνο τα γεγονότα αλλά και τις ιδέες που τα δημιούργησαν, καταγράφοντας, ύστερα, βέβαια, από βαθιά έρευνα και κρίση, την  ιστορική αλήθεια, της οποίας είναι λάτρης.

ΧΡΗΜΑΤΙΣΣΕ ΝΟΜΑΡΧΗΣ

Το 1989 η κυβέρνηση, εκτιμώντας την επιστημονική του κατάρτιση και τα δημοκρατικά του φρονήματα, τον διόρισε νομάρχη Αιτωλ/ νίας, θέση στην οποία έμεινε δυο χρόνια. Το συγγραφικό έργο του Β.Κ.Λ. συνεχίστηκε με: την πραγματεία του “Οι ρίζες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος” (1996), την “ιστορία της πόλεως των Πατρών” του Στέφανου Θωμόπουλου, σε δική του επιμέλεια, εισαγωγή και σημειώσεις, σε τέταρτη έκδοση και σε δυο τόμους (1998-1999), τη μονογραφία του “Παναγιώτης Συνοδινός” (2000), το “Σχεδίασμα περί της Ανεξιθρησκείας”του Ευγένιου Βούλγαρη (2001) και την ιστορική του μελέτη “Καποδιστριακή Πάτρα” (2002), η οποία έχει ως θέμα της τη Θαυμαστή αναγέννηση της αχαϊκής πρωτεύουσας αμέσως  μετά το τέλος της Επανάστασης του Εικοσιένα. Πρόκειται για Ιστορική μελέτη, στηριγμένη κατά κύριο λόγο σε πλήθος εγγράφων της εποχής, από τα οποία, τα περισσότερα είναι αδημοσίευτα.

Η πνευματική του, όμως, δραστηριότητα δεν περιορίζεται στις παραπάνω εργασίες του, καθώς είναι δεκάδες οι διαλέξεις του και δεκάδες οι δημοσιεύσεις του σε εφημερίδες  και περιοδικά, όπου είναι τακτικός συνεργάτης, πάνω σε θέματα ιστορικά, αισθητικά, κοινωνιολογικά και φιλοσοφικά. Η επόμενη εργασία του, που θα έρθει στο φως της δημοσιότητας, θα φέρει τον τίτλο “Πολιτικά κείμενα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη – Φαλέζ” εγγονού του μεγάλου Γέρου του Μοριά.

Ο Βασίλης Κ. Λάζαρης ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Αθανασοπούλου, με την οποία απέκτησε δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Αγγελική.

Κοινοποίηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.